SUMMER SALT

หวัดดีพี่น้อง หลังจากที่เราไม่ได้กลับบ้านมา1 อาทิตย์ ในที่สุดก็กลับมาสักที 555+ ไปอยู่บ้านนอกซะนานเลยเรา โคตะระเบื่อเลยเพราะไม่มีเน็ตให้เล่นถ้าอยากไปเล่นที่ร้านก็ต้องเดินไปอีก800 เมตร เหนื่อยมากกก แถมยังร้อนอีก

มาดูกันว่า 7 วันของเราเจออะไรบ้าง

31 พ.ค. 2551 วันเข้าหอ

วันนี้มีแต่การย้ายของ ตอนย้ายของๆตัวเองไม่เท่าไหร่หรอกเพราะของเรามีน้อย แต่ตอนที่ย้ายของเมทเนี่ยดิเหนื่อยสาดดด เค้าเอาของมาเยอะมากกก(เมทเราเป็นเด็กส.ว.ห้อง2 ชื่อมาย) หลังจากนั้นเค้าก็กลับไปเพื่อไปรับน้องรถไฟที่หัวลำโพงประมาณ แต่เราขี้เกียจตื่นเช้าก็เลยนอนที่หอ

-=--=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=

1 มิ.ย. 2551 วันก้าวแรก(แก้วแรก)

เราตื่นมาพร้อมกับหวัดเว้ย น้ำมูกไหลทั้งวันเลย เช้าไปก็ไปนั่งเข้าแถวรอพวกที่มากับรถไฟที่ลานพระจอม พี่เค้าไม่ได้ให้ทำอะไรเลยนอกจากนั่งตากแดดเป็นแถว ด้วยความไม่อยู่นิ่งของผู้ชายข้างๆเรา มันถามชื่อชาวบ้านไปทั่วจนรู้จักชื่อกับครึ่งแถวในเวลา 10 นาที!!! รวมคนที่สนิทกันได้ 15 คน และก็ยังสนิทกันมาจนถึงบัดนี้(ชาย 5 หญิง 10) จากนั้นก็เดินไปโรงยิมเพื่อดูีพี่เค้าเล่นละครอะไรก็ไม่รุที่เราไม่ได้ยินเพราะมันอยู่ไกล สุดท้ายยยทั้ง 15 คนนั้นก็โดดออกมา 555

จากนั้นก็เข้าสู่วงจรเดิมคือ เล่นไพ่ -*- ถึงกับไปซื้อไพ่ที่ 7-11 กันเลย แล้วก็เดินไปเล่นที่ห้องของเพื่อนที่อยู่หอนอก อัดเข้าไปทั้ง 15 คนนั่นแหละ แต่เจ้าของห้องไม่เล่นด้วยเพราะ he ไม่ปลื้มการเล่นไพ่ทุกชนิดหลังจากที่เล่นกับเพื่อนแล้วเสียไป 20000 !!! พอเล่นสลาฟและป๊อกสานสัมพันธ์กันเสร็จพวกผู้หญิงก็กลับหอไปนอน ส่วนผู้ชายกลับไปเข้ากิจกรรมฐานต่อ ตื่นขึ้นมาตอนเย็นก็ไปเดินตลาด กินข้าว แล้วก็จบ

-=--=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=

2 มิ.ย. 2551 วันปฐมนิเทศ

จากเมื่อวานที่เป็นหวัด วันนี้เราเป็นไข้เลยย ปวดหัวสุดๆ น้ำมูกก็ไหล เรานอนไม่หลับทั้งคืน พอตี5ก็ลงไปซื้อ cool fever มาแปะหัว ตอนปฐมนิเทศเค้าก็แยกเป็นห้องๆ แล้วถ่ายทอดเข้าแต่ละห้อง แต่การถ่ายทอดมันล่มเพราะอะไรสักอย่างเราก็เลยได้นอนไปเลย(เพื่อนเราที่นั่งอีกห้องนึงมันเล่นสลาฟกันเลย)

พอออกจากห้องประชุมเค้าก็แยกไปอยู่กันเป็นห้องๆ เพื่อจับพี่รหัส (เราอยู่ห้อง 6 again) ในห้องมันร้อนมากเราเลยหยิบแผ่น cool fever มาแปะแล้วก็สลบไปเลย มาตื่นอีกทีก็ตอนจับของเราเราได้พี่ผู้หญิงที่ห้าวมากแต่ไม่ใช่ทอม พี่เค้าเทพสุดๆ เป็นคนที่ได้ท็อปเคมีที่มีคนติด F 600 กว่าคนในปีที่แล้ว จากนั้นเราก็กลับบ้านไปเพื่อเอาของแล้วก็สลบคาที่เลย

-=--=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=

3 มิ.ย 2551 วันปฐมนิเทศคณะ

ตอนเช้าไม่มีอะไรมาก ก็แค่มรอ.มาพูดถึงแต่ละภาค แต่ตอนบ่ายนี่ดิ..........

เจอกับวาคเกอร์ เป็นอะไรที่โหดสุดๆ มาถึงให้ยืนเรียงแถวข้างนอกตากฝนประมาณ 1 ชม. แล้วเข้าห้องประชุม แล้วเราก็ต้องออกมาตากฝนต่อเพราะไม่ได้เอาใบเรียกชื่อไป ยืนอีก 1ชม. ทั้งฝนตกแล้วซุกพักแดดก็ออกเปรี้ยงเลย เข้าหอประชุมประดับตุมติ้ง แล้วก็เริ่มเชียร์...

ตอนเชียร์วาคเกอร์โหดมากกก ตอนแรกเค้าก็บอกว่าถ้าไม่อยากเชียร์ก็ออกไป แต่ว่าเค้าไม่ได้พูดดีๆเนี่ยดิ แบบว่าคิดว่าตัวเองยืนกลางหอประชุม แล้วมีรุ่นพี่ยืนอยู่บนสแตนด์รอบๆ แล้วตะโกนว่าออกไปๆ!!! ดิ ใครมันจะกล้าวะ ตอนซ้อมร้องเพลงพอร้องผิดก็โดนพี่ข้างบน + วาคเกอร์รุมด่า โหดมากกกก

ตอนค่ำก็จะเป็นงานเลี้ยงต้อนรับน้อง พี่รหัสที่แสนดีพาเราไปกินสต็กแสนอร่อยด้วย และแสนแพงด้วย ^_^

-=--=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=

4 มิ.ย. 2551

เรียนเคมีวันแรก วันนี้เราเข้าเรียนกับเพื่อนผู้ชายที่ชื่อ นัน(เป็นคนที่เรานับถือ ชอบ และเกลียด ไปในตัว) อ.สอนเร็วแต่เข้าใจนะ เรียกนักเรียนแบบมึงๆกูๆ แต่ฮาโคด ตอนบ่ายเรียนเลขที่ซีชีทจากเท็กภาษาปะกิด แทนที่พี่แกจะสอนเรื่อยๆ เฮียดันมานั่งแปลศัพท์ทีละคำ น่าเบื่อ แล้วก็นั่งขาแข็งเข้าเชียร์ เลิกทุ่มนึง แล้วพี่รหัสก็พาไปเลี้ยงข้าวแล้วเอาหนังสือมาให้ หุหุ

แล้วตอนประมาณ 4 ทุ่มอยู่ดีๆนันก็โทรมาบอกว่าเบื่อ ไปหาอะไรกินกัน เรา ปอน(ห้อง5) ปอม(ห้อง2) ก็ไปซื้อขนมปังแล้วก็ไปกินที่ห้องของนัน ปอมซึ่งติดใจกับความนิ่มของผ้านวมมันก็ซุกตัวคลุมโปงแล้วก็หลับไปเลย เราก็แก้คอมให้นันนิดหน่อยแล้วก็กลับหอกันเที่ยงคืน (ซึ่งเลยเวลาเข้าหอเรามาเลย ยามก็ไม่ว่าอะไร555)

-=--=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=

5 มิ.ย. 2551 ขวดแรกของพวกเรา

วันนี้ไม่ได้เรียนอะไร จริงๆมีเรียนโปรแกรมมิ่ง แต่พอไปหาอ. เค้านั่งเล่นดอทเออยู่ เค้าบอกว่า ผมยังไม่แพ้คงไม่ไปสอนแล้วล่ะ จากนั้นเรา และนัน เอก ฮิม(ผู้ชายหมดเลย) ก็ไปเล่นปิงปองกัน

ระหว่างทางเป็นอะไรที่ไม่มีทางลืม เราเดินผ่านต้นอะไรไม่รุแล้วมีผลที่ใหญ่ประมาณมะพร้าวลูกเล็ก อยู่ดีๆ นันก็หยิบขึ้นมาแล้วบอกว่า "เอาไปยัดดิิ"สายตามันก็มองมาที่นมเราแล้วทำหน้าขำๆ โคดอายเลยกรู กรูไม่ได้แบนเฟ้ยยย!!! เลยชกมันไปทีนึง พอเล่นเสร็จเดินผ่านต้นมะพร้าวนันมันก็หยิบลูกมะพร้าวมายื่นให้เราอีกแล้วก็กำลังยื่นมาให้เราอีก เราเลยสวนกลับไปว่า "เอาไปยัดของแกไป"มันก็หน้าแดงแล้วก็ทิ้งไปเลย โคะระสะใจเลย 555 ตอนนี้พวกผู้ชายมันไม่เห็นเราเปนผู้หญิงอีกต่อไปแล้ว ฮือๆ

ตอนเย็นอยู่ดีๆ พี่รหัสของมาย(เมทเรา) โทรมาบังคับให้ไปกินเหล้า แล้วเห็นในแท็กซี่ผู้ชายเยอะมาก เราและเพื่อนในหอรวม 5 คน เลยพาไปด้วย มายเมาไปเลยเพราะพี่เทเหล้าให้ ส่วนพวกของเราก็ต้องกินเพราะพี่เค้าหยิบเบียร์มาให้ 3 ขวด ทุกคนเคยกินกันเกือบหมดเลยยกเว้นเรากับปอม ทุกคนก็ได้เบยร์กันไปคนละ 5-6 แก้ว มันแปลกที่ว่าทุกคนเมากันหมดเลยยกเว้นเราคนเดียว และปอมที่ไม่ได้กินเบียร์แต่เมากินบุหรี่ โชคดีที่มันยังเมกัไม่เต็มที่ยังมีสติกันอยู่เลยลากมันออกจากวงรุ่นพี่แล้วกลับหอกัน

มาย - เมาเล็กน้อยแล้วยังแพ้ red ลำบากถึงเราและปอมที่ต้องวิ่ง 800 เมตรไปซื้อยา (ตอนหลังนันมันรุมันเลยขี่จักรยานมาส่ง)

เอมิน - เมา แต่ไม่รุตัว พูดไม่หยุด ตอนตี 5 ลุกขึ้นมานั่งคลื่นไส้

ปอม - เมากลิ่นบุหรี่ยังไม่หาย จะอ้วกอยู่รอมร่อ แต่ไม่ออก

ปาล์ม - รายนี้ไม่เปนไร พอออกจากร้่านมาก็เกือบปกติแล้ว

ปอนด์ - คนนี้เมา แต่ไม่รุตัว น่ากลัวที่สุด เพราะตอนซื้อยาอยู่ดีๆมันก็ลุกออกจากห้องไปเลย ไปเจอเราตรงทางรถไฟ มันพูดแค่ว่าจะไปกินขนมปัง ปอมเลยวิ่งตามไป

Sine Lek - ง่วงจะตายอยู่แล้ว เพราะ 3 วันที่ผ่านมา ได้นอนวันละ 4 ชม.เท่านั้น แถมยังเจอเบียร์อีก กลับไปถึงห้องทายาให้มาย ซักผ้าเสร็จ เราก็นอนเลย เป็นเวลา 01.36

-=--=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=

วันที่ 6 ก็ไม่มีอะไรเราก็แค่โดดเชียร์ เมนมา แล้วก็กลับบ้าน

คิดถึงพวกแกจังเลยย อยากจะโทรหาก็ไม่มีตัง เน็ตก็ใช้ไม่ได้ ได้คุยโทรศัพท์แค่มิ้วกับใหญ่เท่านั้นเอง เมื่อกี้เห็นหน้าเสือก็ค่อยโอหน่อย ไว้ถ้าเราเก็ตังได้เมื่อไหร่จะซื้อ mp 6 แล้วถ่ายรูปมาให้ดูน้าา