SUMMER SALT

    ก่อนอื่นก็ขอบอกว่า "คิดถึงเกลือมากกกกกกกกกก" เรานะเวลาเจอเพื่อนสตรีวิทย์ที่จุฬาแล้วแบบดีใจมากๆเลย แต่ก็รู้ว่ายังไงก็ไม่มีทางได้เจอเกลือที่นี่แน่นอน เราก็คิดถึงอยู่ตลอดเวลาเลย คิดถึง มิ้วมนุษย์ไม่กินพืช  ปร้ามาที่แสนกวนตีน ทรายใหญ่คุณแม่ประจำกลุ่ม เสือผู้ที่ถูกเรายุให้ถ่า่ยรูปพิลึกได้ตลอดเวลา เป้ฝาแฝดทางด้านสัดส่วน ทรายเล็กสะโพกบิ๊กบึ้ม

    มา update ชีวิตเราบ้าง  กลุ่มเรามี 6 คน...แบบว่าจำนวนต่างกับกลุ่มของเสือและทรายเล็กมากๆ แต่เราเองก็ไม่อยากมีกลุ่มใหญ่ เราเบื่อที่ต้องรอคนนู้นคนนี้ เพื่อนเรา็้มี ฟ้า(เพื่อนที่ร่วมชะตากรรมเรียนที่เกษตร) เอ้ก(กระเทยฮ้า ปากจัดแ่ข่็งกับเรา) วุ้น(มีแววว่าจะซิว) เมย์(หญิงไทยใจงาม) จ๋า(ทอมมีแฟนแล้วด้วย) เออ...กลุ่มมันก็ออกจะคนละแนวอีกแล้ว...แต่มีเรื่องกินที่ไปด้วยกันได้ดีเสียจริงๆ กลุ่มนี้เราเป็นตัวของตัวเองได้เลยล่ะ อยากพูดไรก็พูด

    เข้าเรื่องเรียนดีกว่า เหอ...eng เป็นอ.ไทย รับไม่ได้สุดๆ เค้าดูถูกนิสิตมากๆเลย เวลาเด็กพูดผิดก็ซ้ำเติม ไม่แก้ให้ด้วย(เพื่อนเราโดน) เราก็เลยย้ายsecเรียนเลย ส่วนวิชา เคมีกับฟิสิกส์ ตัดกับแพทย์แล้วก็ทันตะ...รู้สถานะตัวเองเลยว่าเป็นฐานให้ชาวบ้านเค้า เคมีที่นี้ง่ายกว่าเกษตรเยอะมาก ส่วนฟิสิกส์ด้วยความที่โง่อยู่แล้ว ก็ยิ่งโง่หนักกว่าเดิม 555 มาถึงชีวะ ปีของเราเป็นหลักสูตรใหม่ อ.สัตตะจะสอนเอง เพื่อที่จะได้ไม่ต้องเรียนพืช+สิ่งที่ไม่จำเป็น เราก็ลัลล้าเลย แล้วที่เราปลื้มที่สุดคือ ไม่ต้องเีรียนเลขจ๊า~!!! แต่เรียนชีวสถิต(เทอมสอง) อ.สัตตะสอนเองเช่นกัน เราว่าเปลี่ยนหลักสูตรแล้วดีอ่ะ มันทำให้เด็กไม่ต้องทนเรียนวิชาที่ไม่ต้องใช้มากขึ้น

    พี่รหัสเราชื่อพี่ฝน พี่บอกว่าสายนี้เรียนเก่ง top10 ทุกคน...เราอึ้งไปเลย เออ...แล้วเราจะทำได้มั่ยเนี้ยยยย!!! พี่ๆเอาขนมมาให้3ถุง เหอะๆๆ ลาภปากมากอร่อยๆทั้งนั้น แต่พอปีหน้า เงินเราก็จะหมด...เพราะต้องเลี้ยงน้องแทน

    คณะเราคนน้อย146คน เวลาซ้อมเชียร์ก็จะมีพี่ยืนล้อมเป็นสี่เหลี่ยม แล้วก็ตะโกน แต่เราชอบตรงที่พูดเพราะมาก "แค่นี้ทำไม่ได้หรอครับ,รับปากแล้วต้องทำให้ได้นะคะ" แต่ก็ต้องทนๆเสียงหน่อยเพราะดังมากกก แต่เราเฉยๆเพราะปกติก็พูดเสียงดังอยู่แล้ว แต่เพื่อนเราเค้าปวดหูเลย แล้วที่โหดก็ตอนยืนฟังประธานเชียร์พูด เพราะต้องยืนห้ามพักขา ห้ามขยับ ส้นเท้าชิดกัน พอเราแอบพักขา พี่เค้าเดินมาเลย "น้องอย่าพักขาค่ะ" แล้วก็ต้องเปลี่ยนชุดด้วย เป็นเสื้อยืดกางเกงวอล์ม รองเท้าผ้าใบ เพราะจะมีทำโทษเวลาทำสิ่งที่รับปากแล้วทำไม่ได้ ก็มีให้จัดบอร์ดแนะนำตัวทั้งปี1(ทำไม่ทัน) คนเข้าเชียร์ไม่ถึงร้อยคน ต้องกอดคอลุกนั่งเท่าจำนวนที่ขาด จำชื่อเพื่อนทั้งแถวเกือบ20คน(ทำไม่ได้อีกแล้ว) เราเองก็เข้าแค่สองวันแรก เพราะเราไม่มีกางเกงวอล์มเลยไม่เข้า ความจริงก็หาเรื่องโดดอ่ะแหละ แต่อาทิตยหน้า์จะเข้าแล้ว ก็ยังไม่รู้เหมือนกันว่าจะเข้าทุกวันรึเปล่า แต่ซ้อมเชียร์ของเราทำให้ปี1 สามัคคีกันมากขึ้นเยอะเลย เพราะต้องทำงานร่วมกัน ตั้งหัวปี ซ้อมกีฬา ลีดพิธีการ ลีดสัน งานเยอะแยะมากมาย เราก็เริ่มเข้าใจแล้วว่ามันดียังไง

    อยู่ใกล้สยามมันสบายดีจริง อยากได้อะไร อยากกินอะไรก็มีหมด แต่มันไม่ดีตรงที่เงินหมด เราซื้อกระเป๋าcolorful(อีกแล้ว) สมุดจด(หมดไปเป็นร้อย) ร้านการ์ตูนก็อยู่ใกล้คณะ เหอ...แสงสีเสียงมันช่างเยอะเลยเกิน

    เกือมลืมเล่าเรื่องอาหาร เราปลื้มกับอาหารที่นี้มากเลย อร่อยจริงๆ แถมมีหลายโรงอาหารให้เลือกสรร ด้วยความที่มหาลัยมันเล็ก อยากกินที่ไหนก็นั่งรถป๊อพไปกินเลย กลุ่มเราโซ้ย ส้มตำ น้ำตก มา2ครั้งแล้ว เด็ดมากถูกอีกด้วย พอถึงตอนกลางวันเราจะเป็นคนวางแผนว่าจะไปกินที่ไหนดี ตอนนี้ยังกินไม่ครบทุกโรงอาหารเลย 555

    เกลือ อย่าลืมมาเล่าชีวิตfreshyให้ฟังด้วยนะ อยากรู้เรื่องของทุกคนเลย  เรากลับถึงบ้านก็2ทุ่มแล้ว(ซ้อมเชียร์เลือก 6โมงครึ่ง) เหนื่อยมาก แบบว่าขนาดเราไม่ได้อยู่หอ เรายังเล่นเน็ตได้แต่เสาร์-อาทิตย์เลยอ่ะ เราคงเข้ามาอัพได้ตอนวันหยุดนะจ๊ะ

คิดถึงเกลือทุกคนเลย Summer Salt จงเจริญ!!