SUMMER SALT

เมื่อวานตอนเที่ยงคืน นัดเหล่าเกลือมาโรงเรียนสตรีวิทยากัน ก็มากันหมดแต่ขาดปิ๊คนเดียว ก็นัดกัน8โมง เห็นหน้าที่คุ้นเคยของเพื่อนๆ หน้าที่เห็นจนเบื่อแต่ก็มีความสุขที่ได้เห็น สบายใจที่ได้อยู่ใกล้ๆ อืมม ไปกินเกสกัน เหมือนอะไรๆก็ขึ้นราคา (รึเปล่า) มาถึงโรงเรียน ได้กลิ่นบรรยากาศเก่าๆที่คุ้นเคย 6ปีที่ผ่านมา ถ้าเป็นวันที่16 พค แล้วมาเอาป่านนี้ คงกระวนกระวายน่าดู อาจจะวิ่งกระหืดกระหอบเข้ามาพร้อมจาค็อบ เหล่ซ้ายแลขวา แม่ใหญ่แม่เล็กอยู่แถวนั้นหรือไม่ -*- แต่ครั้งนี้มากันชิวๆ ไหว้เจ้าพ่อตึกดิน น้ำแดงๆๆๆและน้ำแดง เออตอนแรกว่าไปหาจารย์แป๊บเดียวก็เสร็จ แต่ที่ไหนได้ แต่ละคน พูดเป็น ชมๆ จริงๆ ถึงจะนั่งเหน็บกิน แต่ก็มีความสุข อืม อ สายสุนีย์อยากให้ไปหาวันอังคาร-พุธหน้าอ่ะ ตอนโฮมรูม อยากให้ไปพูดแนะให้น้องๆห้อง6ฟัง ใครว่างก็ไปนะ แต่ถ้าเป็นวันพุธจะดีหน่อยเพราะหลังโฮมรูมเสร็จอาจารย์จะว่างคุยต่อ ไปได้ก็ไปกันนะ อาจารย์รอปลื้มใจกับพวกแกอยู่..

 วางแผนว่าจะไปหา อ ม4-5ก่อน

 กับ อ วีณา  ปีนี้อาจารย์จะสอนแค่จบเทอม1อ่ะ อ เสียงไม่ไหวแล้ว เจ็บคอ  เสียดายแทนรุ่นน้อง ที่ขาดอาจารย์ดีดีไป อาจารย์ที่ดูเหมือนดุ แต่แอบตลกได้อย่างน่ารัก

 และคนที่ขาดไม่ได้ในชีวิต ม ปลาย "ป๋า" แม้จะเหนื่อย จะบ่น  แต่ทำงานกับป๋าก็ได้ประสบการณ์ชีวิตที่ไม่สามารถหาจากไหนได้อีก ทำให้มิตรภาพระหว่างเพื่อนแน่นแฟ้นมากขึ้น

และก็ ของกิน -*-  ร้านไก่ย่าง(หรือไก่ทอด?)มงกุฏของปร้ามา  ไก่อร่อยโคดดดดดดดดดดดดดดดดด

อ อรพินท์  เพื่อนๆยังจำตอน ม สี่ วันแรกที่ อ พูดได้มั้ย ไม้แรก หมายถึงการออกสตาร์ท ส่งต่อให้ไม้ที่สอง และไม้ที่สามเพื่อเข้าเส้นชัย  ถ้าเราอยากเข้าเส้นชัย เราต้องสตาร์ทให้ดีตั้งแต่ไม้แรก เพื่อการส่งต่อที่มั่นคง  ตอนนั้นเราก็ไม่เข้าใจหรอก แต่ตอนนี้เข้าใจมากๆเลย เพราะการตั้งใจเรียนใน ม สี่ ทำให้เราเข้าเส้นชัยได้ในวันนี้จริงๆ

 อ สายสุนีย์ ที่เป็นเหมือนแม่อีกคน กับความห่วงใยลูกศิษย์ ความใจดี ที่ให้กับพวกเรามาทั้งปี มันอบอุ่นมากๆ  อยากให้อาจารย์เป็นที่ปรึกษาในมหาลัยด้วยจัง คงเป็นไปไม่ได้สินะ

มหาลัยก็คงต้องทำตัวเหมือนคนมีวุฒิภาวะ  ถ้าหลับในห้องเรียน ก็ไม่มีอาจารย์คนไหนแอบขำ แต่ก็ปลุกเราขึ้นมา

...เพื่อนที่ให้เราตบหัวได้ จะมีซักกี่คนกัน

เพื่อนที่ช่วยทำการบ้านอย่างเต็มใจในตอนที่เราไม่ว่าง จะมีซักกี่คนกัน

เพื่อนที่กล้าพูดข้อเสียของเรา แล้วเราฟังได้อย่างไม่อาย จะมีซักกี่คนกัน

เพื่อนที่ช่วยสอนในสิ่งที่เราไม่เข้าใจ และยินดีแบ่งคะแนนให้เราในยามสอบ จะมีซักกี่คนกัน

เพื่อนที่ชวนไปเข้าห้องน้ำระหว่างเปลี่ยนคาบ ที่แม้จะบ่น แต่มันก็เลื้อยไปเป็นเพื่อนเรา จะมีซักกี่คนกัน

..........

''เพื่อนแท้'' จะมีซักกี่คนกัน...

นาน....... เหลือเกิน

ที่เรา พบกัน

เรียนรู้ ใจกัน

นาน....... จน ผูกพัน

มอง...... ทุกอย่าง

มอง อย่างใจหาย

เมื่อได้รู้ ว่าพรุ่งนี้ต้องลาจากไป แยกไป

คนละทาง

จำ ....... ภาพใบไม้ร่วงหล่น

จดจำ...... เรื่องราวที่ผ่านมา

จำ ..... รอยยิ้ม และน้ำตา

ต่อจากนี้ จะไม่มีอีกแล้ว

มอง.... ให้ดี

ในคืนวันสุดท้าย

อยากจะขอ

ให้เธอนั้น สัญญาได้มั้ย

รักเรา ยังเหมือนเดิม